Od ponad 5000 lat ludzie mieszali zapachy. Pierwsze wzmianki o tworzeniu zapachów odczytano z zapisków na tabliczkach klinowych z drugiego tysiąclecia p.n.e. w Mezopotamii. Wspomina się o chemiku czy raczej chemiczce o dźwięcznym imieniu Tapputi.  Dokumenty o tworzeniu zapachów potwierdzają również, iż robiono je w cywilizacji doliny Indusu w latach 3300-1300 p.n.e. Najrozleglejszej spośród czterech współczesnych cywilizacji starożytności obok Egiptu, Mezopotamii i Chin. W hinduskich tekstach ajurwedyjskich (Charaka Samhita i Sushruta Samhita) wymienia się jedną z pierwszych destylacji Attar (Ittar). Zapach pozyskiwano poprzez destylację kwiatów (najczęściej róży), ziół czy drewna. Intensywność zapachu, naturalność składników i brak rozpuszczalników czy alkoholu czyni go wyjątkowym

W latach 2004-2005 najstarsza znana dotychczas perfumeria została odkryta na Cyprze we wschodniej części Morza Śródziemnego. Ta, można powiedzieć fabryka istniała około 4000 lat temu, w epoce brązu. Powierzchnia, 4000 m2 sugeruje, że produkcja perfum odbywała się tutaj na skalę przemysłową. Znaczący wkład w rozwój produktów zapachowych wniosła kultura islamska. I to na dwa sposoby. Pierwszy: poprzez doskonalenie procesu wydobywania substancji zapachowych z roślin poprzez destylację parą wodną.  Drugi poprzez wprowadzanie nowych surowców. Po tym, jak wzrost chrześcijaństwa zakończył używanie perfum na większości krajów Bliskiego Wschodu, muzułmanie poprawili produkcję perfum. Używali ich w codziennych czynnościach i podczas praktykowania swojej religii. W kulturze islamu użycie perfum i mieszanek zapachowych datuje się na VI wiek.

Pierwsze nowoczesne perfumy zostały wyprodukowane przez Węgrów w 1370 roku, na zlecenie królowej Elżbiety Węgierskiej. Były one znane w Europie jako “Woda Węgierska” (Larendogra). Jako perfumy stosowano połączenie 60 ml olejku rozmarynowego, 40 ml olejku tymiankowego i 1000 ml spirytusu 90%. Wodę węgierską stosowano dawniej jako perfumy terapeutyczne przy omdleniach, nudnościach, histerii, udarach. W XVI wieku twórca kompozycji zapachowych Katarzyny Medycejskiej, René Le Florentin. Wprowadził udoskonalenia w proces perfumowania i mieszania perfum od renesansowych Włoch po Francję. Jego laboratorium było trzymane w tajemnicy. Trzymane w tajemnicy było połączone ukrytymi przejściami z mieszkaniem Katarzyny, aby nikt nie mógł ukraść jego formuł. Perfumy zyskały popularność we Francji w XVII wieku. Niezwykle popularne były perfumowane rękawice. Francuscy perfumiarze tworzyli również trucizny w postaci perfum, które mogły być używane przez niczego niepodejrzewające ofiary.

W momencie, gdy we Francji tron objął Ludwik XV, rozpoczęła się złota era perfum. Nawet jego dwór nazywano Cour parfumée (sąd perfumowany). Ludwik XV wymagał, aby w jego obecności każdego dnia używano innego zapachu. W końcu zaczęto się myć ( 🙂 ) a perfumy zastąpiono mydłem i wodą. Pod koniec XVIII wieku we Francji zaczęto uprawiać rośliny o mocno aromatycznych zapachach, aby wspomóc szybko rozwijający się przemysł perfumeryjny.

Dziś wciąż poszukujemy nowych perfum i mieszanek zapachów. Stały się one częścią codzienności kobiet i mężczyzn. Zapachy jest wszędzie – perfumy, mydła, kosmetyki, świece. Zapachy mogą zmieniać nastrój lub przywrócić wspomnienia. To niezwykłe doznanie, jakie wywołuje dobrze stworzony zapach.

Niestety mieszanie zapachów to złożona forma sztuki.